jelleke.punt.nl

Het avondeten. Wat is dat hier een lange tijd een ongezellige boel geweest. En dan druk ik me voorzichtig uit. Hoe vaak de tranen in mijn ogen prikten ...... ontelbaar. Overal lees je het, het eten aan tafel moet gezellig zijn, geen druk, maak het leuk. Kook met je kinderen, doe boodschappen met ze, laat ze kiezen wat er op tafel komt. Laat ze zelf opscheppen. Nouja, noem een advies of ik heb het met 95% waarschijnlijkheid wel geprobeerd.

Het meest frustrerende is als je ziet of hoort dat andere kinderen wel makkelijk eten. Je vraagt je dan toch echt af: Wat! wat! wat! doe ik fout??!! Gelukkig kregen we nog een dochter. En tjeuh, het bleek er zowaar 1 die wel eet. Goed eet zelfs. Het kan dus wel!

Een tijdje geleden kreeg ik iemand over de vloer die met me mee ging kijken. Wat ging er mis? Wat kon er beter. Wel het eerste wat ze na afloop zei: Mijn complimenten, je doet het goed, dit is echt niet makkelijk.

Zo.

Dank u wel.

Hoe wel het eigenlijk iets is wat je niet wilt horen ...... was ik toch heel dankbaar voor deze woorden.

Een last viel van mijn schouders af. En, dat moet ook gezegd worden, onder de autimoeders is er 1 veel besproken onderwerp. De eetproblemen van de kinderen. Kijk. Ik sta er dus niet alleen in. Toch wel fijn te weten.

Maar nu. Het plezier aan tafel is terug! Zonder ruzie of andere problemen krijg ik mijn 3 koters aan tafel. Hier gaat enige voorbereiding aan vooraf, maar dat is natuurlijk prima. En eenmaal aan tafel wordt er nog gegeten ook! Er wordt zelfs gejuigd en gejoeld als er iemand iets 'bijzonders' eet. Dolle pret dus. Zelfs het op elkaar wachten tot 'iedereen' klaar is met eten gaat al beter.

En hoe dat komt? Wel het is bij de apen af,

De Monkey Platter.

Oja oja. Wat een hemelse uitvinding. Ik kook wat ik wil en voor hen zet ik eenvoudig op tafel wat ze wel willen eten EN wat gezond is. Wat er op de Monkey Platter ligt wisselt wel wat, maar in ieder geval ligt er voor iedereen wat lekkers. Wel moet ik er op letten dat het in duidelijk afgebakende porties ligt. Een gezellig gezichtje maken met het eten gaat bijvoorbeeld echt niet. Het moet wel keurig per soort gerangschikt zijn. Maar ha, dat heb ik wel over voor de gezelligheid aan tafel. En er gaan geen kindjes meer naar bed zonder eten. Tuurlijk probeer ik de 1 te verleiden het gekookte (of iets daarvan) wel te eten en moet de ander een verplicht hapje eten. Maar het gaat allemaal in harmonie.

Dus, wat mij betreft krijgt de uitvinder van de Monkey Platter de Nobelprijs van de huiselijke vrede!






Reacties (1)

Het was zo heerlijk. We deden het weer saampjes. Even heerlijk intiem een moment voor ons tweetjes. Broodnodig in een druk gezinsleven waarbij er ook heel wat uurtjes zijn dat slechts 1 van ons thuis is. Maar al geruime tijd deden we het niet meer. Reden? Jelleke was vaak te moe. Had de fut niet. Geen inspiratie. Maar met de energie kwam ook de inspiratie weer.

En dussss.........

Maakten manlief weer eens een 3-gangen diner voor ons beiden. Het idee kwam ooit bij haar (klik) vandaan. En geruime tijd deden we dit elk weekend. Het is leuk om dit samen te doen. Vooral ook omdat we ieder een deel voor ons rekening nemen. Gedurende de dag proberen we in delen zo veel mogelijk mise en place voor te bereiden zodat het in de avond niet veel werk meer is.

Vandaag was het menu als volgt:

Kaviaar van bieten met pruim, wodka, chilipeper en walnoten

Eigengemaakte pasta arrabiata

Pannacotta met frambozensaus

De kids kregen vooraf een pannekoek. Je zou denken dat dat graag gegeten wordt. Maar geheel in stijl van alle avondmaaltijden ........... er werd geen hap gegeten. Wel van het toetje, dat verzonnen was door Lars. Een chocolade bekertje gevuld met ....... snoep en slagroom.

Reacties (1)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Visie
"Een standpunt is een visie met een straal nul"
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl