jelleke.punt.nl

Tsja. De rubriek heet Simba vertelt. Maar Simba wil niets vertellen. Die verstopt zich momenteel namelijk lekker veilig onder de trampoline. Kan vrouwtje geen pilletje in zijn strot duwen. Vrouwtje weet echter dat dit pilletje wel heel belangrijk is en doet dan ook alles om de oude man te verleiden. En nu, om half 11 's avonds zie ik die kans toch niet meer zo gebeuren.

Waarom dit alles? Wel. Oude Simbie is inmiddels 16 en het lijfje wordt oud. Hij komt niet meer zo ver en werd de afgelopen jaren al magerder. De laatste tijd ging het wel erg snel. We moesten allerlei etenswaren goed wegzetten anders vond hij het wel. Op een gegeven moment sloeg hij zelfs de crackers met smeerworst uit Wietse zijn hand. Geen gedrag dat past bij onze lieve, vreedzame Simbalijn. Overigens, als hij dan iets at was het ook gauw weer genoeg. Om 5 min. later weer op jacht te gaan. De voerbakjes moeten we hier regelmatig verplaatsen om ze Roos-proof weg te zetten. Anders eet zij de bakjes leeg. Voorheen was dit geen probleem voor de oude man, maar de laatste tijd kon hij dit allemaal niet meer bijhouden. Zelfs als ik hem er al 3x had bijgezet, was hij ze een 4e keer weer kwijt.

Onze conclusie. Een dementerende kat.

Lastig was het wel. Iedereen struikelde wel een keer per dag over hem heen. Hij liep iedereen voor de voeten. En vrouwtje het meest!!

En toen was het afgelopen maandagavond. Simba melde zich niet voor het avondeten. Dat voelde al niet goed. Normaal begint hij elke ochtend rond 6 u (of liefst nog wat eerder) te jammeren om eten. Zo niet dinsdagochtend. Zelfs toen ik het eten buiten zette kwam hij niet. Na een zoektocht vond ik hem onder de trampoline. Hijgend, tranend en mager. Alle alarmbellen gingen af. Gauw oppas geregeld voor de kids en naar de dierenarts. 1 ding wist ik zeker. Ik wilde niet hetzelfde doen als met Noeska. Die had ik achteraf gelijk uit haar lijden moeten verlossen maar uiteindelijk tobde ik nog 2 wkn met een nierfalende poes aan. Nee, het moest waardig blijven.

Maar als dan een dierenarts je recht voor zijn raap vraagt of ik uberhaupt nog behandeling wil of gelijk een spuitje ....... zo. Dat komt heftig binnen zeg. En nee, natuurlijk ga ik niet zo maar een kat laten inslapen zonder te weten wat er mankeert. En dus werd er onderzocht en bloed afgenomen. Kreeg ons mannetje een hele rits aan prikken en tabletten en mocht ik hem mee naar huis nemen in afwachting van de bloeduitslagen. De dierenarts vertelde me nog wel dat als hij voor vrijdag niet zou gaan eten het zowiezo over en uit was. Ik kreeg voedsel mee waar ze de meeste katten mee aan het eten kregen. Maar niet Simba natuurlijk. Geen schijn van kans. Uiteindelijk heb ik er geregeld een papje van gemaakt en dit d.m.v. een spuitje in zijn bekje gespoten. Maar zelf eten. Nope. Totdat ....... ik hem wat vleesbeleg gaf. "Dat smaakt, vrouwtje!! En nu eet hij. Min of meer. Elke keer kleine beetjes. Likjes. Maar er gaat iets in, en dat is belangrijk.

En nu heeft hij een echte oude mannen kwaal, naast zijn verergerde astma. Zijn schildklier is vergroot. Met pilletjes is dit goed te behandelen. Vooropgesteld dat ik die er wel in krijg!! Ga ik nu maar weer eens verleidelijk bij de trampoline liggen (worstjes op mijn borstjes???). Duimt u voor me dat we hem binnen 3 dagen op de rit krijgen? Hoe moet het anders, als we op vakantie zijn?

Reacties (4)

Zo beste lezers. Vrouwtje laat mij (Simba, heer des huizes) eindelijk eens aan het woord. Waarschijnlijk omdat ik deze kwestie het beste begrijp. Ooit heeft vrouwtje iemand horen zeggen dat rooie katten altijd wel een tik hebben. En zij zegt dus dat ik een tik heb. Ik begrijp daar dus helemaal niets van. Het enige waar ik niet tegen kan zijn dichte deuren. Deuren en ramen hebben m.i. maar 1 doel: Open staan!!! Als het warm weer wordt ben ik dan ook het gelukkigst. Niet alleen is dat voor een oude opa als ik veel prettiger, het betekent ook dat de buitendeur weer meer open staat. En weet u wanneer ik het gelukkigst ben? Als het raam ook open staat. Dan ren ik door het raam aan de voorkant naar buiten ren een rondje en kom via de achterdeur weer binnen scheuren. En om vrouwtje goed duidelijk te maken dat ik dat prettig vind, doe ik dat heel vaak achter elkaar. Ze roept nogal eens dat ze stiekem blond is, dus ja, dan moet je iets wat vaker duidelijk maken, u begrijpt dat wel. Gelukkig kan ik zelf de achterdeur open maken, als deze niet op slot zit. Alleen mopperd vrouwtje dan steeds dat ik ook eens moet leren de deur dicht te doen???!!!! Nee slim is ze niet, dat vrouwtje van me. Lief wel, maar slim niet.

Nu ben ik niet de enige rode in huis. Hector is wel witter dan ik, maar onmiskenbaar een rode theemuts. En natuurlijk Wietse, al wordt hij vooral 'rossig' genoemd. En wel, Wietse en ik begrijpen elkaar helemaal. Wietse houdt ook niet van dichte deuren weet ik sinds kort. En Wietse kan tegenwoordig bij de deurklinken. Mennnnn, wat ben ik gelukkig. Gister had hij het voor elkaar hoor. Terwijl het vrouwtje en de baas lekker in de tuin waren met de achterdeur open, maakte Wietse vrolijk de voordeur open om lekker op straat te kunnen spelen. Ik ben al een oude opa en ik weet niet of het zo verstandig was om het jochie al in zijn eentje op straat los te laten, maar niettemin was ik dolgelukkig. Helaas duurde de pret maar kort. Zodra Wietse gemist werd, werd hij van straat geplukt. En het ergste van al????? De voordeur en achterdeur zitten nu steeds op slot!! Is het niet om gek van te worden?? Hadden Wietse en ik eindelijk een goed plan samen, gooit vrouwtje weer roet in het eten. Een blond vrouwtje, ................... heb ik weer. *zucht*

Reacties (3)
Dag poezenvrienden, daar ben ik weer.
Het is wat stil op kattengebied maar dat wil niet zeggen dat we niks meemaken hoor.
Zo volgen we met grote interesse de capriolen die de hulp maakt op zolder. Ze sjouwt en sleept met dingen, verplaatst het een en ander en ga zo maar door. En wij zijn er dan als de kippen bij om nieuw vrijgekomen speelplekjes te ontdekken. Of slaapplekken.
Ze noemt het nesteldrang. Lief he? Ze gaat vast een heerlijk nestje voor ons creeeren om in alle rust te slapen, wanneer die kleine tweebener, Lars, in huis is. Inclusief goede verstopplekken. Ze denkt ook overal aan ........... hoop ik.
Verder vind ik de wereld buiten maar koud. Erg koud. Regelmatig mekker ik me een slag in de rondte dat ik naar buiten wil .... maar als de deur dan open gaat ....... dan snuffel ik even wat van die frisse lucht op en draai ik me gauw om. De warmte in.
Ook Hector moet er niet veel van hebben, al waagt hij zich er af en toe wel in.
Tijger daarentegen is een slag apart. Die rent en vliegt door de sneeuw heen. Rolt en krioelt. Helemaal gek is ie! De hulp heeft hem zelfs slidings op schuren zien maken. Dat vond ze wel een beetje eng. Maar Tijger red zich altijd wel en het ging allemaal goed.
Maar omdat wij zo veel binnen zitten probeert vrouwtje ons wel te vermaken. Hier demonstreert Hector even ons nieuwste speelgoed.
 
 
En smakelijk dat het is!!!
 
 
Onze Tijger is en blijft dan ook wel een Karaktertje Apart. Het ene moment komt ie gezellig knuffelen bij vrouwtje om het andere moment te bijten, krabbelen of te grommen. Maar ze heeft ontdekt dat hem dan totaal van aandacht negeren of even apart zetten, goed werkt.
 
Verder heb ik al begrepen dat ik volgende week weer in zo'n reismandje moet. Er gaat iets aan mijn tanden gebeuren. De hulp heeft gezegt dat ik me daar dan veel beter van ga voelen. Ha! Ik moet dat nog maar eens zien. Maar ze komt me samen met Tijger weer ophalen. Dat is dan toch wel lief en dapper van die Tijger. Al denk ik dat hem dan ook nog wat te wachten staat.

Tot laaaaaterrrrrrrrrr.
Lees meer...   (1 reactie)



 
 
Nouja, Simba zou wel aan het woord willen maar dat wordt alleen maar klagen. Dus doe ik het dit keer zelf.
De laatste tijd liep de oude heer nogal te niezen. Gelukkig geen waterige ogen en geen snot te bekennen. Maar feit was wel, hij liep achter met zijn injecties.
Daarnaast was het voor Hector ook weer tijd voor zijn jaarlijkse prik en moest hij nog steeds (bloos) gechipt worden. Kortom, het werd tijd voor een dierenartsbezoek.
 
En zo volgde er op dinsdag al overleg met zoonlief. Wilde hij mee?
Vorig jaar was hij immers ook mee toen we Noeska moesten laten inslapen. Het leek mij goed dat hij nu zou zien dat een bezoekje niet altijd erg is.
En ja, hij wilde mee. Al werd me om het uur gevraagd of hij dan geen prikje kreeg?
 
Gisteren begon ik ruim een uur van te voren onze Hector een kwart verdovend pilletje te geven.
3 kwartier later keek meneer welliswaar wat suffer uit zijn ogen maar zijn reacties waren nog steeds even alert en was hij nog even sterk als altijd..
Kortom, nog een kwart er achter aan.
En een half uur later was hij nog steeds alert. 
Vertel Hector maar dat er niets aan de hand is als er reismanden in de woonkamer staan. Ha!
Maargoed. Met wat gepaai en een verrassend snelle actie mijnerzijds kreeg ik hem toch relatief makkelijk in de kooi.
Mooi.
Simba zag ook de bui al hangen, maar even braaf als altijd liet hij zich makkelijk vangen.
En terwijl de 1 versuft aan het vechten was tegen de verdoving zat de ander de hele autorit te jammeren.
En Lars zong liedjes voor ze.
Heel gezellig dus.
Eenmaal bij de dierenarts kreeg eerst Simba zijn check-up. Helaas moeten waarschijnlijk een aantal van zijn tanden operatief verwijderd gaan worden, maar daar volgt nog een andere afspraak voor. Verder was meneer geheel gezond en zag er zeer goed uit voor zijn leeftijd. Na een spuit en een wormenkuur mocht hij zijn mandje in.
Ondertussen beantwoorde de dierenarts 1001 vragen van Lars en verzekerden hij en ik hem er ook van dat de katten echt weer mee naar huis gingen.
 
En toen Hector.
Die had inmiddels besloten dat je beter IN het mandje kon zitten dan er uit. 
Maar helaas zijn de mandjes daar op berekent. En dus had hij ineens geen dak meer boven zijn hoofd.
De dierenarts was het met me eens. Hector is GROOT en STERK. 
En toen hij hoorde dat hij een halve tablet in zijn mik had ....... vond hij dat Hector er nog behoorlijk wakker bij zat. Een normale kat is dan bijna niet wakker te krijgen.
En dat Hector wakker was liet hij merken. Zodra hij zijn kans schoon zag beet hij eens flink in de hand van de lieve man en moest er een pleister aan te pas komen om het bloeden te stoppen.
Die pleister had ik als een goede moeder in mijn portomonnee en gelukkig maar, want ze waren daar op. En zo verbond ik nog even de dierenarts, met een Pinoccio pleister.
En zag Hector zijn kans schoon van de behandeltafel te springen.
En moesten we Lars tot orde manen die er luid joelend achter aan ging.
Heel gezellig allemaal.
Maar al met al kreeg ik complimenten dat beide katten er zo goed uit zagen en zijn ze voor het komend jaar verder weer goedgekeurd. En Hector heeft eindelijk zijn chip.
Eenmaal thuis wist Hector nog naar buiten te glippen en hield ik mijn hart vast toen hij wankelend over de schutting liep. In goede doen al niet zijn sterkste kant, maar nu was het helemaal kat-onwaardig. 
Gelukkig kon ik hem overhalen binnen te komen en heeft hij op zolder zijn roes uitgeslapen.

In januari doen we het nog eens dunnetjes over met Tijger. Die het overigens heerlijk slapen vind in een reismand.
Lees meer...   (5 reacties)
Met ons, viervoeters, is het nodige aan het veranderen. Voordat ik dit log ging schrijven was ik gezellig aan het spelen met Hector. Iets wat vrouwtje nog niet eerder had gezien. En vertederd en trots keek ze toe. Maar gaandeweg ging er iets mis. En het vriendelijke spelen werd minder vriendelijk.
En ik moest het onderspit delven. Hector is te groot en te sterk voor mij. En daarbij ben ik nooit een goede vechter geweest. Ben gewoon liever vriendjes met iedereen. Ik ben er nu wel behoorlijk van ontdaan.
Vrouwtje vond het ook moeilijk om te zien gebeuren. Toch denkt ze dat het wel goed is dat Hector nou eindelijk eens op zijn strepen gaat staan. Al zou hij dat vooral bij Tijger moeten doen, niet bij mij! 
Over Tijger gesproken .....
 
 Zie hem hier heerlijk liggen. Je zou denken dat er niets aan de hand is. Maar dat is niet helemaal waar.
Tijger is sinds zondag een beetje in de war geraakt en voorzichtiger geworden.
Hij wilde er geen foto's van laten maken want is natuurlijk te trots. Maar Tijger heeft zijn eerste straatgevecht achter de rug.
En dat was toch wel heel anders dan de 'gevechten' hier in huis. Tijger is nu ruim een jaar oud en komt in de leeftijd om zijn territorium vast te stellen. En wordt dus ook een 'gevaar' voor andere katten die dat al hebben.
En dus kwam afgelopen zondag Tijger heel timide thuis .... met een wat gehavend en bloedend oor! 2 dgn lang is hij huis en tuin niet uit geweest. Hij wil er niet veel over vertellen, maar het zal een behoorlijke afstraffing geweest zijn.
En dat is hij niet gewend. Ook naar ons toe is hij een stuk rustiger en zijn wandelingen buiten lijken korter geworden.
Ja,ja, onze Tijger wordt nu een echte man. Met alle consequenties van dien.
Maar gister liet hij zien dat zijn streken langzaam weer terug komen. 
Die 2-benige kitten heeft kleine poppetjes, Webbies genaamd. Hij doet er niet veel mee, maar ze staan uitgestalt op tafel. Althans, dat is doorgaans de bedoeling. Regelmatig liggen ze allemaal op de grond. Tijger vind het nl. geweldig ze 1 voor 1 van tafel af te kegelen met zijn pootje. En omdat hij weet dat hij niet op tafel mag, doet hij dat al ballancerend vanaf de stoelleuning.
Vrouwtje moest er erg om lachen toen ze hem bezig zag. Achja, die mannelijkheidsriten zijn even pittig, maar hij komt er wel door heen. Hij doet al alsof er niets meer aan de hand is. Zie maar.
 
Pootjes en kopjes van Simba!
 
Lees meer...   (3 reacties)
Ja beste  poezenvrienden sommige langpoten zijn verslaafd aan soaps. Onze hulp niet, heeft ze geen tijd voor, zegt ze. Maar ze volgt wel al enige tijd het blog van Scoobyenco.
Het is altijd leuk om al die verhalen van al die poezebeesten te lezen, compleet met mooie foto's. Maar het verhaal wat de laatste tijd gaande is! Een kattensoap op hoog niveau!
 
Macho, had een 'wilde' poezenmama die op straat leefde. Hij is als kitten liefdevol opgevangen door Bianca en had het daar geweldig. Uiteindelijk werdt er een gouden mandje voor hem gevonden samen met Kruimel. Helaas bleek dit mandje niet 24 karaats goud maar slechts een verguld omhulsel. En toen dat ging bladderen .... . Het leven was niet zo leuk daar. Hele dagen zaten ze samen in een donkere gang opgesloten. Aandacht kregen ze al helemaal niet. En na een jaar werd door die tweevoeters besloten dat ze maar terug moesten naar Scoobyenco.
Liefdevol nam Bianca ze weer in haar armen en al gauw werden ze weer vrolijk en speels en was hun vertrouwen in mensen weer aan het groeien.
Ik heb een traantje gelaten toen, wat ik natuurlijk verborg door mijn gezicht te wassen.
Al snel werd er een echt 24 karaats gouden mandje voor ze gevonden waar ze het heel erg naar hun zin hebben.
En Macho houdt van avonturen. Tijger herkent zich hier helemaal in!
En als er dan een caravan open staat, dan moet dat onderzocht worden.
Maar arme Macho! Ineens ging de deur dicht. Een hoop gehobbel wat heeeel lang duurde. En dan eindelijk gaat de deur open. En wat snuft zijn neus? Een hele andere omgeving. En bergen. Nee Macho snapt er niets van.
De eigenaars van de caravan ook niet.  En wat denkt u dat ze deden?
Bellen naar nederland of iemand zijn kat kwijt is?
De kat naar een asiel brengen?
Welneeee! Ze geven hem een knuffel en hup aan de wandel jij.
Arme Macho. Hij is helemaal in shock. Hij woont nu al enige tijd op een camping in Zwitserland waar hij erg schuw en mager is geworden.
Zijn vrouwtje heeft letterlijk stad en land naar hem afgezocht en eenmaal ontdekt dat hij in Zwitserland is heel wat contacten met de camping gehad. Ook allerlei instanties zijn ingeschakeld.
Vandaag vertrekt zijn vrouwtje, samen met wat hulp, naar Zwitserland. Macho weigert bij iemand in de buurt te komen, maar de hoop is dat als hij zijn vrouwtje ziet en haar heerlijke eten ruikt hij zich laat vangen.
 
U begrijpt, wij zitten aan een blog gekluisterd op het vervolg van deze soap. Zou het goed aflopen? Tijger verafgood Macho, Hector vindt het allemaal iets te spannend en ik? Met mijn jaren aan wijsheid wacht ik rustig af wat er komen gaat. Maar we duimen allemaal dat het goed afloopt voor Macho en zijn vrouwtje!
 
En dan nog wat anders.
We hebben um! We hebben um!
De Cat It!
De Cat wat?
 
De Cat It, een drinkfontein. (Ze zit vast nog in Roomse sferen na het zien van al die mooie fonteinen daar.)
Helaas had de hulp haar fotocamera niet gereed toen ze hem aanzette. Je had onze gezichten moeten zien!
Van een veilige afstand probeerden we toch onze nek zo lang mogelijk te maken en de neus uit te steken, om uit te vogelen wat dat voor een ding was.
Tijger was de held van ons! Hij ontdekte dat het vooral leuk was om mij en Hector nat te spetteren met zijn pootje. U begrijpt dat wij wat langer nodig hadden om enthousiast te zijn.
En we moeten eerlijk zijn. Veel gebruiken we hem nog niet. Met al die regen buiten is een plasje regenwater toch echt te prefereren boven die drinkfontein. Maar als we een nachtje of overdag binnen zitten dan maken we er dankbaar gebruik van.
Overigens delen Tijger en Lars een gezamenlijke passie. Vissen vangen. Al doet Lars dat bij voorkeur in de sloot hier vlakbij en Tijger in het aquarium, tijdens een verschoonbeurt of het toevoegen van een nieuwe vis. Razendsnel is die kleine drommel er bij, als de deksel er af gaat. 
De hulp is er echter niet zo over te spreken. Tegenwoordig levert hem dat een douche onder de kraan op.
 
Lees meer...   (2 reacties)
Hallo, poezen - en mensensnuiten! Daar ben ik weer.
De hulp had het al geschreven. Ze zijn op vakantie geweest. En dat was dit keer de eerste keer voor Hector en Tijger.
Natuurlijk vertrouwde ze op mij dat ik goed voor ze zou zorgen. En ik heb dan ook mijn best gedaan de boel bij elkaar te houden. Want die 2 jongelingen raakten wat in de war.  De buuv van 2 deuren verderop past altijd op ons, als de hulpen weg zijn. En daar staat de deur ook altijd voor ons open als we op bezoek willen komen.
Hector en Tijger hadden al gedacht dat daar gaan wonen misschien makkelijker was. Maar dat heb ik niet laten gebeuren natuurlijk!!
En maar goed ook. Want die jongste telg had nog een kado voor ons meegenomen! Een echte zwanenveer. Stoer he?
En Tijger is dol op kadootjes geven. Een paar keer per week komt hij wel met iets aan voor de hulp. Ik heb hem nog maar niet verteld dat ze die weggooit. Zo sneu voor die jonge knul. Maar de laatste tijd komt hij wel met hele exotische kado's aan. Moet je maar eens zien.
 
 
 Gelukkig laat ook de 1e hulp zich regelmatig van haar beste kant zien. Want met dat warme weer krijgen we veel vaker vlees van haar dan anders. En dat bevalt ons goed! We zeuren nu ook veel vaker om eten. Tja, je moet het eten euh ijzer smeden als het HEET is he.
En nu kwam ze gister dan eindelijk thuis met de langverwachte KONG. We hadden er al veel over gelezen op andere weblogs maar tot op heden kon zij er maar niet aankomen. Maar nu hebben we dus onze eigen Kong. Dus u begrijpt .... Ik ga weer stoeien!!
 
Lees meer...   (1 reactie)
 
Ja, poezensnuiten en mensen ... dat was me toch een dagje vandaag!
Aan het eind van de ochtend wilde ik graag naar buiten. En daar wordt door onze hulp nooit een probleem van gemaakt. Maar nu mocht ik ineens niet!
En nu ben ik echt hartstikke goed in mijn zin doordrammen. Natuurtalent, al zeg ik het zelf!
Ik ga dan in de stoelen hangen, over de tafel lopen, maak het aquarium onveilig. En dan krijg ik normaal echt wel mijn zin. Maar nu niet. Sterker nog. Ik werd opzij geduwd terwijl de hulp en haar kitten de deur uit gingen. En ik was nog steeds binnen!! 
Toen die 2 achterbakse 2-voeters weer terug kwamen had ik me lekker verstopt in een holletje op zolder. Maar de hulp kent me te goed en had me snel gevonden.
En ze tilt me op en kroelt met me en brengt me heel gedienstig naar beneden. Kijk, zo'n goedmaker kon ik wel waarderen ...... dacht ik.
Voor ik het wist zat ik ineens in zo'n reismandje!! En dan denk je eerst nog dat het een geintje is. Maar eenmaal in de vroemvroem voelde ik toch onraad. En dat liet ik weten ook.
En ja hoor! Ik kwam bij zo'n enge vent die me overal ging voelen en doen.
Wat bleek. De hulp vond dat ik magerder aan het worden was en wilde zeker weten dat alles in orde was en een wormenpilletje.  Nou die enge vent was best aardig.
Hij vond me een geweldig mooie katje met hele bijzondere ogen! Jaja, de ogen weerspiegelen de ziel, he! En ik ben bijzonder. Dat wisten ik en de hulp al.
Afijn over mijn gewicht werd de hulp snel gerustgesteld. Volgens die man had ik zelfs licht overgewicht. Maar gezien in de groei mocht dat nog wel. 4 kilo, schoon aan de haak (10 mdn oud)! En hoe hij ook duwde of kneep, ik gaf geen kik. Ja, je bent een stoere vent of je bent het, he! En toen kreeg ik een pil in de strot geduwd, tegen wormen. Da's wel weer jammer.
En wilde ik eerst de reismand uit. Nu wilde ik er toch wel weer heel graag in! En eenmaal thuis wil ik helemaal niet meer naar buiten. En toon ik me voorbeeldig in huis en slaap veel. Wat een avontuur mensen. Vooral die vroem vroem. Spannend!!
Ik ga maar weer slapen. FF bijkomen van dit alles!


 
Ohja, ik heb het Hector nog niet verteld. Maar die moet er in juni ook heen. Dan krijgt hij, als laatste van ons, zijn chip!! In de aanbieding nog wel. De bofkont.  De hulp heeft inmiddels wel een rustgevend pilletje gevraagd. Want tsjonge jonge, ondanks alle oefeningen maakt hij nog steeds wel een erge drama van die reismand. Met pilletje hoopt de hulp dat het minder stressvol wordt en dus een 'goeie' ervaring.
Haha, die man is echt wel aardig hoor. Maar een goeie ervaring in een mand, in de vroemvroem en een dikke naald in het lijf!!!!
Keep on dreeming, hulpje!!
 
Lees meer...   (4 reacties)
Hier is nogal eens wat naamsverwarring gaande. Volgens de hulp is Tijger een 'puber' op dit moment. Geen idee wat ze daarmee bedoelt.
Maar wat ik wel weet is dat Hector en ik het nog meer te voorduren hebben dan voorheen.
Ook in huis leeft hij zich helemaal uit. Zeker als hij aandacht wil, of naar buiten. Over de tafel lopen of op de kast, ook de stoelen blijven leuke klimpalen. Hij weet dat het niet mag, maar dat houdt hem niet tegen. Staat gegarandeerd voor: actie is reactie.
En dus noemt de hulp hem tegenwoordig vooral 'Draak' of 'Drakensteijn'. Wel met een glimlach en een kus. Ze zal het dus wel goed bedoelen.
Ook in de slaapkamers laat hij zich graag opsluiten. Want hij mag niet op bed, maar als hij zich goed verstopt dan lukt het hem toch. Ja, Tijger houdt de boel echt levendig hier in huis.
En de score staat op elke week een muis voor de hulp. Dat doet hij dus goed!!
Hoewel ik nogal eens blaas en grom naar Tijger/Draak, vind ik hem stiekem wel een leuke, lieve knul. 
 
 Maarja, dat hoor je mij hardop niet proeten hoor. Want manieren leren moet hij nog.
 
Hector heeft het nog steeds het moeilijkst hier in huis. Hij is vooral buiten te vinden. Komt alleen wat eten en weg is hij weer. Ik heb gehoord dat de hulp zich daar wel zorgen over maakt.
In ieder geval is er nu een kattenluikje in de schuur gekomen. Kennelijk is het de bedoeling dat wij daar gebruik van maken bij regen. 
Ha!
Rare wezens, die mensen.
Tijger vindt dat gekke ding wel leuk. Speelt er mee. Floept er doorheen.
Maar Hector en ik hebben het wel geteld 1x gebruikt. Om naar buiten te rennen!!
Wij hebben gewoon liever de hulp die voor ons de deuren opent.
Maar ook daar klaagt ze over. Tijger geeft een 'fooi' d.m.v. kopjes.
Hector en ik lopen gewoon met de staart omhoog langs haar heen.
Daar is de hulp toch zeker voor?? Fooi? Daar doen wij niet aan!
 
Lees meer...
Ja, beste lezers. Aan mij de eer jullie te vertellen dat Tijger nu een echte vent is.
Hij is de status van kleine jongen kwijt.
Waarom? Hij heeft zijn eerste muis gevangen! 
En dat, ondanks zijn belletje.
En trots dat hij was! Hij kwam het showen. Helemaal lyrisch was hij.
Alleen ...... het beestje was nog zo jong dat er geen vlees aan zat. 
Opgegeten heeft hij het niet.
De foto als bewijs is door het raam gemaakt. Maar bij zijn pootje zie je als je goed kijkt een ienieminie klein muisje.
Vrouwtje vindt het altijd erg zielig. Maar daar hebben wij katten niks mee te maken.
Lees meer...   (5 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Visie
"Een standpunt is een visie met een straal nul"
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl